Co wpływa na cenę druku 3D – Dobra wycena druku 3D nie sprowadza się do „stawki za centymetr sześcienny”. Na koszt składają się decyzje technologiczne, parametry jakości, przygotowanie pliku oraz zakres wykończenia. Poniżej wyjaśniamy, co realnie kształtuje cenę druku 3D i jak świadomie dobrać ustawienia, żeby płacić za efekt — nie za przypadkowy czas maszynowy.
Technologia i materiał a koszt
SLA/MSLA vs FDM
W SLA/MSLA płacisz głównie za detal i gładkość. Niższa warstwa (np. 0,025–0,05 mm) oraz kontrola podpór podnoszą czas i koszt postprocessu, ale dają powierzchnię bliską „wtryskowej”.
FDM dyktuje czas ruchu głowicy — liczba obrysów, wysokość warstwy i infill. FDM wygrywa przy gabarycie i wytrzymałości kierunkowej, SLA/MSLA przy drobnym detalu i estetyce.
Dobór materiału
Rodzaj tworzywa wpływa na parametry druku i pracochłonność. Żywice ABS-like, Tough, Transparent, Elastyczne czy Hi-Temp oraz filamenty PLA, PET-G, ABS/ASA, TPU, PA/PA-CF różnią się zachowaniem (UV, temperatura, uderzenia), co przekłada się na czas i koszt.
Warto porównać wariant „wizualny” i „użytkowy”, zamiast automatycznie wybierać najdroższy materiał.
Objętość, warstwa i czas
Objętość modelu – co wpływa na cenę druku 3D
To bazowy mnożnik kosztu. W SLA/MSLA objętość przekłada się na ilość żywicy i ekspozycji; w FDM objętość zewnętrzna plus ustawienia infill decydują o czasie i zużyciu filamentu.
Uwaga: objętość bryły ≠ zużycie materiału (szczególnie w FDM z ażurowym wypełnieniem).
Warstwa a jakość
Niższa warstwa = więcej warstw = dłuższy czas.
Dla elementów pokazowych różnica między 0,05 mm a 0,1 mm jest widoczna; dla części funkcjonalnych często lepsze jest 0,2–0,3 mm (FDM), bo skraca czas i koszt bez utraty funkcji.
Czas maszynowy ≠ cena końcowa
Koszt obejmuje także przygotowanie pliku, ustawienie podpór, wash & cure (SLA/MSLA), zdejmowanie z platformy, szlif, podkład czy montaż.
Dwie geometrie o tej samej objętości mogą różnić się ceną o kilkadziesiąt procent właśnie przez postprocess.
Podpory, orientacja, infill i obrysy
Orientacja i podpory (SLA/MSLA)
Orientacja decyduje o liczbie i śladach podpór.
Agresywny zwis z oszczędnością podpór obniży koszt druku, ale podniesie koszt obróbki lub pogorszy estetykę w strefach widocznych.
Czasem lepiej „zainwestować” w podpory, żeby szybciej i taniej skończyć postprocess.
Infill i obrysy (FDM)
Wytrzymałość w FDM częściej zapewniają obrysy niż wysoki infill.
Zamiast 40–60% wypełnienia, lepiej zastosować 3–4 obrysy w newralgicznych strefach i utrzymać infill na 15–25%.
Efekt: podobna sztywność, krótszy czas, niższy koszt.
Wykończenie, gabaryt i segmentacja
Wykończenie powierzchni
Szlif, podkład, malowanie RAL czy lakier potrafią stanowić 20–50% kosztu całości.
Jeżeli celem jest walidacja montażowa, wystarczy „techniczny” finish.
Dla ekspozycji lub zdjęć produktowych wartością jest gładkość i kolor — wtedy koszt rośnie w przewidywalny sposób.
Gabaryt i segmentacja
Duże bryły drukowane „na raz” generują podpory, ryzyko odkształceń i długie czasy.
Segmentacja na logiczne elementy (z projektowanymi powierzchniami klejenia) bywa tańsza i bezpieczniejsza jakościowo — to klasyczna metoda obniżki ceny w FDM i SLA/MSLA.
Seryjność, pilność i logistyka
Przy 5–10 sztukach rozkłada się koszt przygotowania, a etapy postprocessu wykonuje się „pakietowo”.
Jednostkowa cena spada, ale tylko przy identycznych parametrach.
Dopłata „ekspres” 25–60% wynika z rezerwacji mocy i okna produkcyjnego — warto planować iteracje, aby nie pracować stale w trybie ekspres.
Przykłady kosztów i optymalizacji
Figurka 32 mm (SLA/MSLA) – cel „gotowa do malowania”.
Warstwa 0,03 mm, dużo drobnych podpór. Koszt budują: czyszczenie, szlif i podkład.
Optymalizacja: właściwa orientacja, fazowanie ostrych krawędzi, przemyślany hollow z otworami odpowietrzającymi.
Obudowa użytkowa 80 cm³ (FDM) – cel: szybki test montażowy.
Zamiast podbijać infill do 40–50%, zwiększamy liczbę obrysów i utrzymujemy infill na 15–25%.
Warstwa 0,2 mm skraca czas bez strat funkcjonalnych.
Dla serii 10 sztuk cena jednostkowa spada dzięki wspólnym ustawieniom i powtarzalnemu postprocessowi.
Jak zamówić mądrze (co wysłać do wyceny)
Aby przygotować rzetelną wycenę druku 3D, wyślij plik STL/3MF/OBJ/STEP (mm, skala 1:1) oraz opisz przeznaczenie, powierzchnie widoczne, tolerancje krytyczne i wymagane wykończenie.
Jeżeli model nie jest zoptymalizowany pod produkcję addytywną, skorzystaj z usługi Projektowanie CAD do druku 3D – przygotujemy pliki gotowe do druku i zalecenia DFAM:
Podsumowanie – jak podjąć decyzję
Gdy priorytetem jest wizualna jakość i drobny detal, przewagę daje SLA/MSLA.
Przy gabarycie, wytrzymałości i ekonomii często lepiej wybrać FDM.
Najszybciej porównasz warianty w naszym kalkulatorze druku 3D i cenniku
Jeśli zależy Ci na kompletnej realizacji „od pliku po gotowy prototyp”, sprawdź ofertę Druk prototypów 3D
FAQ – co wpływa na cenę druku 3D
Tak. Niższa warstwa zwiększa liczbę warstw i czas pracy, więc podnosi cenę — szczególnie w SLA/MSLA. W FDM przy częściach użytkowych często wystarczy 0,2–0,3 mm, co skraca czas bez utraty funkcji.
W praktyce obrysy (perymetry) dają większą sztywność i odporność na pękanie niż samo podbijanie infillu. Najczęściej rekomendujemy 3–4 obrysy i umiarkowany infill (15–25%).
Często tak. Segmentacja zmniejsza ilość podpór, ryzyko odkształceń i czas druku, co obniża koszt. Projektujemy powierzchnie łączenia tak, aby montaż był szybki i powtarzalny.
Wyślij STL/3MF/OBJ/STEP w mm (skala 1:1) + krótki brief: zastosowanie, technologia (SLA/MSLA lub FDM), materiał, wymiary krytyczne/tolerancje, oczekiwane wykończenie i termin. Jeśli potrzebujesz wsparcia, skorzystaj z Projektowanie CAD do druku 3D